در برنامه بارکد مطرح شد: راهکار تقویت صنعت نساجی: نوسازی تجهیزات، جلوگیری از قاچاق و تغییر فرهنگ خرید | شبکه تلویزیونی ایران ‌کالا

در برنامه بارکد مطرح شد: راهکار تقویت صنعت نساجی: نوسازی تجهیزات، جلوگیری از قاچاق و تغییر فرهنگ خرید

  • پنجشنبه 12 بهمن 1396 18:02
  • شناسه 14461
در برنامه بارکد مطرح شد: راهکار تقویت صنعت نساجی: نوسازی تجهیزات، جلوگیری از قاچاق و تغییر فرهنگ خرید

برنامه تلویزیونی بارکد با دعوت از یک فعال پوشاک کشور و یک کارشناس اقتصادی نقاط ضعف و قوت صنعت نساجی را بررسی کرد.

به گزارش شبکه تلویزیونی ایران، با حضور مهدی سخا (مدیرعامل یک شرکت نساجی) و بهمن آرمان ( استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی) وضعیت صنعت نساجی ایران و جایگاه آن در دنیا بررسی شد.

مهدی سخا در ابتدای برنامه، صنعت نساجی را صنعتی بحران زده برشمرد و افزود: صنعت نساجی هنوز نابود نشده اما فکر میکنم چیز زیادی هم به نابودی اش نمانده. ما فقط برای بقاء این صنعت در تلاش هستیم. اگر مشکلات مرتفع نشود به زودی این صنعت از بین خواهد رفت .

مدیر عامل شرکت نساجی دیبا افزود: این صنعت در سالیان گذشته به علت محکم بودن پایه و بنیاد آن عملکرد خوبی داشت ولی از اوایل دهه 80، این صنعت روز به روز ضعیف تر شد. بالا رفتن هزینه های تولید، واردات بی رویه پوشاک خارجی از جمله مسائلی بود که منجر به ضعیف شدن نساجی ایران شد.

صنعت نساجی در بارکد

وی ادامه داد: در دهه های گذشته، فقط لباس زیر چینی در بازار پیدا می شد و مردم هم از آن استقبال نمی کردند. مردم بیشتر ترجیح میدادند که جنس ایرانی بخرند. ولی الان همه جور جنس ترکی و چینی در بازار هست. در مقطعی از تاریخ،30 درصد جمعیت شاغل ایران در صنعت نساجی مشغول بکار بودند. ما علیرغم داشتن چنین صنعت بزرگ و قوی، بازار پوشاک را دو دستی به ترک ها و چین ها تقدیم کردیم. الان 90% بازار مصرف پوشاک را جنس وارداتی تأمین میکند. ما فقط 10% نیاز بازار را تولید میکنیم. ولی این روند چند سال قبل معکوس بود، ما صادرات داشتیم، بازار بزرگی در شوروی سابق داشتیم.

سخا در ادامه به قاچاق پوشاک اشاره کرد و گفت: در قاچاق مهم ترین مسئله این است که جنس درجه یک وارد نمیشود. جنس های درجه چند و استوک شده با قیمت بسیار پایین وارد میشود. چند سال پیش خبری منتشر شد که اروپا جلوی ورود 80 میلیون پوشاک چینی را گرفته. ما وقتی این خبر را شنیدیم گفتیم حتما این پوشاک وارد ایران میشود. چرا که آن محموله فقط در ایران می توانست به قیمت اندکی به فروش برسد.

رکود حاکم بر بازار پوشاک، فرصت است نه تهدید

مدیر عامل شرکت نساجی دیبا با فرصت خواندن رکود در بازار پوشاک اظهار داشت: این خرابی بازار برای ما قبل از اینکه تهدیدی باشد، فرصت است. فرصتی که باعث شد که تولیدکننده ها به فکر بروز کردن دستگاه هایشان بیفتند و سهم خودشان را در بازار حفظ کنند. کارخانه های بزرگ و خوبی داریم که می توانند با ظرفیت بالایی پارچه تولید کنند. ما کمتر از ترکیه نیستیم و واقعا میتوانیم با آنها رقابت کنیم. ما الان مشکل فرهنگی داریم، اینکه مردم با جنس ایرانی قهر کرده اند و تمایل پیدا کرده اند به خرید جنس خارجی.

وی خاطر نشان کرد: ما پارچه را به صورت خام تولید میکنیم و مشتریان ما تولیدکننده های پوشاک هستند. توانایی تولید روزانه 3 تن پارچه تریکو را داریم ولی در حال حاضر با 30 درصد ظرفیت تولید میکنیم. با  3  تن پارچه تریکو  می توان حدود 12 الی 18 هزار تکه لباس دوخت. برای تولید این مقدار پوشاک، حدود 170 الی 250 دوزنده نیاز است. اگر کارهای جانبی را هم در نظر بگیریم، کارگاه کوچک ما می تواند برای حدود 500 الی 600 نفر اشتغالزایی کند.

ترک ها هنوز از ایرانی ها می ترسند

مهمان حضوری برنامه بارکد درباره رقابت پذیر بودن ایران با ترکیه ابراز داشت: هنوز هم ترکیه ای ها از ما واهمه دارند که بازار را از دستشان دربیاوریم، با وجود اینکه بازار با ثباتی هم دست پیدا کرده اند. میلیاردها دلار صادرات به اروپا و آمریکا دارند، بازار روسیه را که زمانی دست ما بود الان به طور کامل بدست گرفته اند، ولی هنوز از ما می ترسند. یک علت هم دارند، میگویند که در کشور شما انرژی ارزان است، ما نمیتوانیم با شما رقابت کنیم. منتها آنها ارزانی سوخت ما را میبینند ولی از مشکلات ما خبر ندارند.

در ساختن نشان تجاری برای پوشاک ضعیف بوده ایم

مهدی سخا در پایان به اهمیت نشان سازی (برندسازی) در تولید اشاره کرد و افزود: نشان تجاری سازی در پوشاک خیلی مهم است. وقتی بخواهیم جنس ایرانی بخریم کجا باید برویم؟ هیچ نشان تجاری خاصی به ذهنمان نمی رسد، این یکی از مشکلات ما است. باید در کشور به گونه ای فرهنگ سازی شود که مردم  با جنس با کیفیت ایرانی آشتی کنند.

 

در ادامه این برنامه، بهمن آرمان ( استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی) به صورت تلفنی در برنامه مشارکت کرد و پیرو اظهارات مهمان حضوری برنامه گفت: چیزی از صنعت نساجی در ایران باقی نمانده،آنچه  باقی مانده؛ تکنولوژی های قدیمی است. در صنعت نساجی ایران ظرفیت های غیر اقتصادی دیده می شود و در عین حال نشان تجاری معتبر نداریم. اگر بخواهیم به این نتیجه برسیم که چرا ترکیه می تواند محصولات نساجی ارزان و با کیفیت بالا و داشتن نشان تجاری تولید کند و به جهان صادر کند،خیلی راحت متوجه میشویم که این مؤلفه ها - یعنی تکنولوژی جدید و نشان تجاری معتبر - در صنعت نساجی ما حتی وجود خارجی ندارد.

صنعت نساجی در بارکد

مهمان تلفنی برنامه در انتهای برنامه افزود: ایران یکی از تولید کنندگان بزرگ پلی استر در جهان است. ما در منطقه ویژه پتروشیمی ماهشهر دارای بزرگترین کارخانه تولید الیاف مصنوعی در جهان هستیم. انرژی با قیمت نسبتاً مناسب هم اختیارمان هست ولی واقعیت این است که در این صنعت سرمایه گذاری اساسی نشده به همین خاطر است که ما تولیداتمان از نظر کیفیت و قیمت، قابل رقابت با مشابه محصولات خارجی نیستند. صنعت نساجی را با فناوری های روز آن را مجهز نکردیم و این در حالی است که فناوری تولید محصولات پارچه ای دگرگون شده. همین کارخانه پارسیلون که تعطیل شده و کارگرهایش هر روز در حال اعتراض هستند، محصولی تولید میکرد که در بازار امرز خریدار نداشت. وقتی می بینید که از ترکیه پوشاک وارد یا حتی قاچاق میشود، دلیلش این است که آنها تولیداتشان دارای استاندارد جهانی است زیرا ناچار هستند که محصولاتشان را به بازارهای اروپایی بفرستند.

انتهای پیام/

کلیدواژه‌ها

مطالب مرتبط

مطالب بیشتر از «صنعت و معدن»

نظر شما

شما در حال ارسال پاسخ به نظر «» می‌باشید.

نظرات بینندگان

جدید ترین برنامه ها

آخرین خبرها