محمدرضا واعظ شوشتری | شبکه تلویزیونی ایران ‌کالا

محمدرضا واعظ شوشتری

  • دوشنبه 20 دی 1400 09:41
  • شناسه 78234
محمدرضا واعظ شوشتری

داستان زندگی کارآفرین آقای محمدرضا واعظ شوشتری که پس از پدر خود زندگی دیگر افراد خانواده را به دوش کشید. او در سال 1372 با دریافت وام از بانک کارخانه تولید بیسکویت با نام آوند را در شهرک صنعتی جی اصفهان تاسیس می‌کند و با رونق به کارخانه و تولید انبوه به کشورهای هم جوار و کشورهای صنعتی صادرات انجام می‌دهد.

محمدرضا واعظ شوشتری پس از پدر خود،  مسئولیت نان‌آوری و حمایت از دیگر افراد خانواده را به دوش کشیده و در سال 1372 با دریافت وام از بانک، کارخانه تولید بیسکویتی به نام آوند را در شهرک صنعتی جی اصفهان تأسیس می‌کند و با رونق به کارخانه و تولید انبوهی که دارد، به کشورهای هم‌جوار و کشورهای صنعتی صادرات انجام می‌دهد.

محمدرضا واعظ شوشتری

 

دوران کودکی و نوجوانی محمدرضا واعظ

محمدرضا واعظ شوشتری متولد سال ۱۳۴۶ است. او در نوجوانی پدر خود را در اثر سانحه سقوط هواپیما از دست داد.

آقای شوشتری از مادر خود سپاسگزار است؛ این بانو بعد از فوت همسرش، با اینکه زن جوانی بود، مرد دیگری را به خانواده‌اش راه نداد و در حفظ سرمایه همسر بسیار کوشید.

برادر بزرگ محمدرضا واعظ نیز بعد از فوت پدر به خانواده کمک کرد و در حق برادرهایش پدری کرد.

بعد از فوت پدرش، محمدرضا واعظ و خانواده‌اش از نظر مالی در مضیقه بودند و او حتی به دلیل فشارهای مالی و روحی مجبور شد سال اول دبیرستان را دو بار بخواند، درحالی‌که قبل از فوت پدرش، همیشه شاگرد ممتازی بود.

 

کمک به حفظ میراث پدر

سال‌ها قبل شوشتری در دانشگاه خوارزمی تهران، در رشته فیزیک تحصیل می‌کرد و جزء دانشجوهای برتر دانشگاه بود و در ترم آخر دانشگاه تلاش می‌کرد که در مقطع فوق‌لیسانس در مقطع فیزیک هسته‌ای قبول شود.

زمانی که آقای واعظ برای تعطیلات بین دو ترم سال آخر تحصیلش به شهرش بازگشت، به او خبر دادند که مغازه پدرش با بحران مواجه شده است. به همین دلیل او یک ترم از دانشگاه مرخصی گرفت و در شهر مادری‌اش اصفهان ماند تا از میراث به‌جای‌مانده از پدرش محافظت کند.

واعظ ترم آخر دانشگاه خود را به‌صورت مهمان در همان شهر اصفهان گذراند و موفق شد لیسانس خود را در رشته فیزیک بگیرد.

او از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ به مدیریت امور مغازه پدرش می‌پرداخت. آن مغازه در زمینه عمده‌فروشی مواد غذایی فعالیت می‌کرد.

از سال ۱۳۷۰ به بعد، محمدرضا واعظ بیشتر فعالیت و توجه خود را معطوف کارخانه بیسکوییت آستارا کرد که بخشی از میراث به‌جای‌مانده از پدرش بود. آن کارخانه ابتدا در داخل شهر اصفهان قرار داشت و باید به خارج از شهر و شهرک‌های صنعتی منتقل می‌شد.

 

فرهنگ و ارزش‌های کاری محمدرضا واعظ

پدر آقای شوشتری در شهر اصفهان از پیش‌کسوتان صنعت مواد غذایی و بیسکوییت سازی بود و همین موضوع باعث شد که آقای شوشتری نسبت به این صنعت شناخت خوبی پیدا کند و آمادگی بیشتری برای شروع کار داشته باشد.

به‌علاوه، آقای شوشتری در زمان تحصیلات خود در مدرسه، تابستان‌ها را نزد پدرش کار می‌کرد و توانست از نزدیک با مشتری‌ها و تأمین‌کننده‌های صنعت غذا و امور مالی و بانکی و تجاری آشنا شود.

البته او در زمان کودکی و نوجوانی به‌عنوان کارگر ساده در کارخانه پدرش کار می‌کرد و از مسائل مالی و اقتصادی کارخانه آگاه نبود. به همین دلیل مسئولیت اداره کارخانه بعد از پدرش برایش سخت بود. اما او با تلاش و توکل توانست در این مسیر موفق شود‌.

زمانی کارخانه به شهرک صنعتی جی اصفهان منتقل شد، به دلیل سرمایه اولیه کم، واعظ مجبور شد از بانک‌ها وام بگیرد و دستگاه‌های ایرانی و قیمت مناسب تهیه کند تا بتواند چرخ کارخانه را به کار بیندازد. در نهایت در سال ۱۳۷۲ کارخانه رسماً شروع به کار کرد. آقای واعظ بعدها با به سود رسیدن کارخانه توانست تمام بدهی‌های خود به بانک را پرداخت کند.

مسیر خانه تا کارخانه آقای واعظ حدود ۹۰ کیلومتر است و او هر روز این مسیر را تنهایی طی می‌کند. او پیمودن این مسیر را آزاردهنده نمی‌داند زیرا آب‌وهوای ناحیه خارج شهر اصفهان بهتر از خود شهر اصفهان است و به علاوه، او به طی این مسیر عادت کرده است.

آقای واعظ علاوه بر احداث مجدد کارخانه پدری‌اش در شهرک صنعتی جی اصفهان، کارخانه بیسکوییت آوند را هم در سال ۱۳۹۰ تأسیس کرد. در واقع او تجربه راه‌اندازی دو کارخانه را دارد.

محصولات کارخانه شوشتری اکنون به کشورهای همسایه مانند عراق و امارات متحده عربی نیز صادر می‌شوند.

او همواره تلاش می‌کند تا جایی که برایش مقدور باشد امنیت شغلی و کاری پرسنل خود را فراهم کند به‌طوری‌که آن‌ها از کارکردن در شرکت او احساس خوبی داشته باشند.

کارخانه آوند همچنین قصد دارد در آینده تنوع محصولات خود را افرایش دهد و بیسکوییت‌های کرم‌دار، رژیمی، کروسانت و ویفر را هم تولید کند. آقای شوشتری باور دارد که یک کارخانه تولیدی باید نوآوری داشته باشد، در غیر این صورت نمی‌تواند به حیات خود ادامه دهد.

 

نسرین سجادی، همسر محمدرضا واعظ

زمانی که آقای واعظ به خواستگاری رفت، به همسر آینده‌اش گفت که در حال راه‌اندازی یک کسب‌وکار است و به بانک‌ها حدود ۲۰ میلیون بدهکاری دارد و ۸ تا شریک کاری دارد که برخی از شرکای کاری او در واقع خواهر و برادرهایش بودند! ۲۰ میلیون تومان در سال ۱۳۷۰ مبلغ زیادی بود. ولی بااین‌حال همسرش به خواستگاری آقای شوشتری جواب مثبت داد.

به گفته همسر واعظ، نسرین سجادی که هم اکنون رئیس هیئت‌مدیره کارخانه است؛ محمدرضا شوشتری با وجود داشتن شرکای بسیار، خودش عمده مسئولیت‌های کارخانه را بر عهده داشته و دارد و خوشبختانه تا امروز به‌خوبی توانسته است مسئولیت‌های خود را انجام دهد.

 

دختر اول محمدرضا واعظ

نگین واعظ شوشتری در واحد تبلیغات و طراحی کارخانه مشغول به کار است. او در مورد پدرش می‌گوید:

پدرم الگو و قهرمان زندگی من است و من تا به امروز همیشه از ایشان الگوبرداری و تبعیت کرده‌ام و در انتخاب‌هایم سعی کرده‌ام شبیه ایشان عمل کنم.

 

دختر دوم آقای واعظ شوشتری

نیلوفر واعظ شوشتری مهندس صنایع غذایی است و امور کنترل کیفی شرکت و برنامه بیسکوییت‌های رژیمی را پیگیری می‌کند.

او در مورد پدرش می‌گوید: ایشان آن‌قدر راحت با مسائل برخورد می‌کنند که اجازه نمی‌دهند هیچگاه عصبانیت و خشونت وارد زندگی ما شود و مسائل را با خوش‌اخلاقی و صبر کردن حل می‌کنند.

 

نظر داماد اول آقای محمدرضا واعظ شوشتری در مورد ایشان

آقای شوشتری از سن پایین که شروع به کار کردند، روی پای خودشان ایستادند و توانستند به جایی که امروز هستند برسند و در بحث برندسازی و کسب‌وکار موفق شوند.

 

نظر داماد دوم آقای محمدرضا واعظ شوشتری در مورد ایشان

آقای شوشتری خیلی مثبت‌اندیش هستند حتی در مورد منفی‌ترین قضایا. من واقعاً تأثیر این مثبت‌اندیشی ایشان را به چشم دیده‌ام.

 

بخشی از سخنان ارزنده محمدرضا واعظ شوشتری

یکی از رموز موفقیت من پیگیر بودن است! یعنی من واقعاً خسته نمی‌شدم یا اگر جواب نه شنیدم، عقب‌نشینی نمی‌کردم و خیلی مداومت می‌کردم تا به نتیجه مطلوبی که می‌خواستم برسم. من زمان زیادی را به کار اختصاص می‌دهم از ۸ صبح تا ۱۰ شب و خیلی در برنامه‌هایم جدی هستم.

موقعیت‌ها مثل ابر بهاری سریع می‌روند؛ این‌که می‌گویند کار امروز را به فردا میفکن را من واقعاً درک کرده‌ام. مخصوصاً در کشور ما، اگر شما امروز می‌توانید یک خریدی را انجام دهید یا اقدامی کنید، باید انجام دهید، چون شاید فردا امکانش نباشد.

محمدرضا واعظ شوشتری می گوید: من از مسیری که طی کرده‌ام، خیلی راضی هستم؛ مشکلات و موانع زیادی در زندگی سر راهم بوده است، ولی همیشه از شرایط موجود خیلی راضی بودم؛ شاید یکی از دلایلی که وقتی من به عقب برمی‌گردم، خیلی احساس رضایت می‌کنم؛ به‌خاطر همین مثبت‌نگری من است که از محسنات و عوامل پیشرفت من است‌. کار تولید خیلی سخت است و گاهی نفس ما از شدت مشکلات می‌بُرد؛ اما همین‌که بدانیم در پیشرفت مالی چند خانواده نقش داریم، تحمل سختی‌ها برایمان آسان‌تر می‌شود.

 

اگر می خواهید با دیگر کارآفرینان موفق ایرانی آشنا شوید، روی دکمه "معرفی کارآفرینان ایرانی" کلیک کنید.

ایران کالا، اولین شبکه تخصصی اقتصاد ایران

 

کلیدواژه‌ها

مطالب بیشتر از «زندگی نامه کارآفرینان»

نظر شما

شما در حال ارسال پاسخ به نظر «» می‌باشید.

نظرات بینندگان

جدید ترین برنامه ها

آخرین خبرها